Można wyróżnić dwa główne typy ubytku słuchu: przewodzeniowy ubytek słuchu oraz odbiorczy ubytek słuchu.

Przewodzeniowy ubytek słuchu (schorzenie możliwe do wyleczenia środkami medycznymi )

W przypadku przewodzeniowego ubytku słuchu ucho wewnętrzne funkcjonuje normalnie, ale blokada lub nacisk, wywierane na ucho zewnętrzne lub środkowe, zakłócają dotarcie dźwięku do ucha wewnętrznego. Przewodzeniowy ubytek słuchu może być mały lub średni, zazwyczaj jest przejściowy, i można go skutecznie leczyć. Tego typu ubytek słuchu możemy wywołać, zatykając  uszy palcami. Dźwięki z zewnątrz są słabsze, natomiast własny głos brzmi głośniej niż zazwyczaj.

Jakie są najczęstsze przyczyny przewodzeniowego ubytku słuchu?

Odbiorczy ubytek słuchu (który można kompensować dzięki nowoczesnej technologii)

Jest to utrata słuchu powiązana ze ślimakiem (lub nerwem słuchowym). Maleńkie komórki słuchowe, które wykrywają dźwięk, mogą nie funkcjonować poprawnie lub być uszkodzone. Zdarza się, że włókna nerwu słuchowego w ślimaku nie przewodzą właściwe dźwięków. Uniemożliwia to sygnałom dotarcie do mózgu i – w konsekwencji – powoduje ich niesłyszenie.

Właściwie dobrana technologia często może wnieść wiele korzyści w przypadku tego rodzaju utraty słuchu. Obecnie dostępnych jest wiele opcji do wyboru.

Jakie są najczęstsze przyczyny czuciowo-nerwowej utraty słuchu?

Mieszana utrata słuchu

Czasami występują jednocześnie czynniki, które razem wywierają wpływ zarówno na ucho środkowe, jak i na ucho wewnętrzne (ślimak), co prowadzi do mieszanej utraty słuchu.

Stopnie utraty słuchu

Poniższa tabela przedstawia różne stopnie ubytku słuchu, przyporządkowując im odpowiednie poziomy decybeli (jednostki miary dźwięku) oraz przykłady obrazujące głośność każdego z tych poziomów. Przykłady te dają jedynie ogólne wyobrażenie. Wyniki zależą od możliwości i umiejętności poszczególnych dzieci. Lekarz lub specjalista pracujący z osobami niedosłyszącymi może udzielić bardziej szczegółowych informacji dotyczących twojego dziecka.